การศึกษาจากมหาวิทยาลัย Birmingham ร่วมกับ Centre for Diarrhoeal Disease Research ชี้ว่า การปนเปื้อนของสิ่งปฏิกูลจากร่างกายมนุษย์ในแหล่งทะเลสาบ แม่น้ำ และผิวน้ำ โดยเฉพาะในพื้นที่เมืองของประเทศที่มีรายได้ต่ำและรายได้ปานกลาง ทำให้แหล่งน้ำเหล่านี้กลายเป็นแหล่งเพาะและแพร่กระจายเชื้อแบคทีเรียดื้อยา (superbug) ซึ่งการจะแก้ไขปัญหานี้ได้ก็ด้วยการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านการบำบัดน้ำเสียให้ดีขึ้น ตลอดจนปรับปรุงระบบสุขาภิบาล และการเข้าถึงน้ำสะอาด เพื่อยกระดับให้ประชาชนมีสุขภาวะที่ดี
ยกตัวอย่างส่วนหนึ่งของการศึกษาแม่น้ำและทะเลสาบในเมืองธากา เมืองหลวงของประเทศบังคลาเทศ ที่มีประชากรมากถึง 16 ล้านคนหรือมีความหนาแน่นของประชากรติดอันดับต้นของเมืองใหญ่ ๆ และยังรายล้อมไปด้วยพื้นที่สลัมที่แออัด และมีครัวเรือนที่น้อยกว่า 20% สามารถเข้าถึงระบบบำบัดน้ำเสีย นั่นทำให้มีการถ่ายสิ่งปฏิกูลจากมนุษย์ลงสู่แม่น้ำโดยตรง หรือมีการถ่ายในที่โล่งแจ้งและไหลลงสู่แหล่งน้ำต่าง ๆ เป็นต้น
โดยการศึกษาพบว่า แบคทีเรียที่พบในลำไส้มนุษย์ อาทิ เชื้อฟีคัลโคลิฟอร์ม มีความเชื่อมโยงกับแบคทีเรียดื้อยาในระดับที่สูง จนสามารถกล่าวได้ว่า การปนเปื้อนของแบคทีเรียจากลำไส้มนุษย์ดังกล่าวตามแหล่งน้ำของเมืองนั้น เป็นตัวการของการเพาะและแพร่กระจายเชื้อแบคทีเรียดื้อยา superbug ที่หวนกลับมาเป็นภัยทางสุขภาพต่อมนุษย์ได้ เพราะโดยส่วนใหญ่ ผู้คนจะใช้แหล่งน้ำเหล่านั้นในการอาบน้ำ ซักผ้า หรือเตรียมอาหาร
ทำให้ประเด็นการปรับปรุงให้เมืองคำนึงถึงการมีสุขอนามัยและสุขาภิบาลที่ดียังคงเป็นเรื่องที่ควรเน้นย้ำสำหรับบังคลาเทศ ตลอดจนประเทศที่มีรายได้ต่ำและรายได้ปานกลาง เพราะแบคทีเรียดังกล่าวเป็นสาเหตุของโรคติดต่อ อันหมายรวมถึงการเจ็บป่วยและการเสียชีวิตอย่างมีนัยสำคัญ
ประเด็นดังกล่าวเกี่ยวข้องกับ
#SDG3 สุขภาพและสุขภาวะที่ดี
-(3.3) ยุติการแพร่กระจายของโรคติดต่อทางน้ำ และโรคติดต่ออื่น ๆ ภายในปี 2573
#SDG6 น้ำดื่มสะอาด สุขอนามัยและสุขาภิบาลที่ดี
-(6.2) บรรลุเป้าหมายการให้ทุกคนเข้าถึงสุขอนามัยที่พอเพียงและเป็นธรรม และยุติการขับถ่ายในที่โล่ง ภายในปี 2573
แหล่งที่มา:
Human waste contaminating urban water leads to ‘superbug’ spread – study (University of Birmingham)
Last Updated on สิงหาคม 2, 2021
