ถิรพร สิงห์ลอ
“Talentism” เป็นคำที่ปรากฏตัวมาสักระยะ เพื่อ “Reset” ระบบทางสังคมและเศรษฐกิจ เฉกเช่นที่โลกต้องคิดใหม่และวางรากฐานการเปลี่ยนแปลงสู่โลกหลังโควิด-19 โดยเน้นการปรับเพิ่มทักษะ สนับสนุนความสามารถและศักยภาพทรัพยากรมนุษย์โดยไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง แตกต่างไปจากระบบการผลิตแบบทุนนิยมที่ทำให้เกิดประเด็นความไม่ยั่งยืน ความเหลื่อมล้ำ ความแตกแยกทางสังคม และทรัพยากรธรรมชาติที่เสื่อมโทรม ด้วยการมุ่งให้ความสนใจกับการพัฒนา “คน” และโอบอุ้ม “คน” ทั้งการมีโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็น การให้บริการทางสังคมพื้นฐาน โดยเฉพาะความมั่นคงทางการเงินและการมีงานทำสำหรับทุกคน โดยนึกถึงการวางรากฐานเพื่อเยาวชนคนรุ่นต่อไปด้วย เพราะการทำให้คนมี “Talent” จะเป็นกำลังสำคัญในการขับเคลื่อนให้เกิดการผลิตและสร้างสรรค์เทคโนโลยีและนวัตกรรม เป็นการผลิตคนและผลิตนวัตกรรมไปพร้อมกัน ตลอดจนสร้างคนให้มีทักษะการเป็นผู้ประกอบการ (entrepreneurial spirit) ซึ่งองค์กรต่าง ๆ จะพัฒนาหรือสามารถใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีได้อย่างเต็มที่ก็ต้องมาจากการสนับสนุนให้ทรัพยากรมนุษย์มีทักษะด้านดิจิทัลเสียก่อน หรือในอีกแง่หนึ่งการที่จะทำให้เศรษฐกิจฟื้นตัวขึ้นมาได้ ก็คือการพัฒนาทักษะแรงงานให้พร้อมสำหรับโลกปัจจุบัน เป็นผลดีต่อองค์กรและผลดีต่อแรงงานที่จะสามารถเข้าถึงโอกาสของงานได้มากขึ้น
สภาเศรษฐกิจโลก (World Economic Forum) ได้เผยแพร่รายงานอนาคตของงานปี 2563 (Future of Jobs 2020) ไว้แล้ว อย่างไรก็ดี คำถามสำคัญคือ แล้วเงื่อนไขใดที่จะสามารถพัฒนาคนให้มีทักษะเช่นนั้นได้ ? นอกเหนือไปจากความร่วมมือระหว่างภาครัฐและเอกชน กับความมุ่งมั่นและความสามารถของผู้นำที่จะนำพาฝ่าวิกฤติได้นั้น อีก 2 ประการที่สำคัญ คือ
1 การเข้าถึงการศึกษาและการอบรมทักษะได้เท่าเทียมกัน
ทุกคนควรได้เข้าถึงและได้รับการฝึกฝนทักษะ โดยไม่เกี่ยงว่าภูมิหลัง การศึกษา สถานะทางสังคมเป็นอย่างไร การส่งเสริมให้เกิดการเรียนรู้บนแพลตฟอร์มออนไลน์โดยไม่มีค่าใช้จ่ายและเรียนรู้ได้ตลอดเวลาถือเป็นตัวอย่างความพยายามที่น่าชื่นชม อย่างที่เราเห็นได้ทั่วไปตอนนี้กับการเข้าถึงเทคโนโลยีเพื่อเรียนรู้ผ่านเครือข่ายสื่อสาร/อินเตอร์เน็ต (cloud-related learning) ได้โดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย รวมทั้งได้รับเกียรติบัตร แต่เงื่อนไขสำคัญข้อหนึ่งที่ทำให้การศึกษาสามารถเข้าถึงได้ คือ
2 การเข้าถึงอินเตอร์เน็ตที่มีคุณภาพและเพียงพอสำหรับทุกคน
ต้องยอมรับโควิด-19 ได้เข้ามาเผยให้เห็นปัญหา “Digital-divide” โจทย์สำคัญต่อจากนี้จึงเป็นเรื่องการแก้ปัญหาและจะเชื่อมต่อการแบ่งแยกทางดิจิทัลนี้ได้อย่างไร หากทุกอย่างต้องย้ายพื้นที่ขึ้นมาอยู่บนโลกเสมือนจริง บนแพลตฟอร์มออนไลน์ ในขณะที่ไม่ใช่ทุกคนที่สามารถเข้าถึงอินเตอร์เน็ตเพื่อเรียนและทำงานได้ เป็นข้อควรตระหนักในมุมของการศึกษาไปจนถึงการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจ ทั้งนี้เราสามารถดูตัวอย่างความพยายามที่ทำให้เกิดการเข้าถึงอินเตอร์เน็ตสำหรับทุกคน อย่างเช่นที่ สหรัฐฯ ได้มีการใช้เทคโนโลยีของบริษัท Kajeet ติดตั้งสัญญาณอินเตอร์เน็ตไร้สาย (wireless) บนรถโรงเรียนที่วิ่งในรัฐเวอร์จิเนีย รถโรงเรียนจะวิ่งไปทุกที่แม้ในที่ที่อับสัญญาณหรือไม่มีสัญญาณ และบรรดาบ้านเรือนต่าง ๆ ที่อยู่ใกล้สัญญาณอินเตอร์เน็ต (ไม่ว่ารถโรงเรียนจะไปจอดที่ไหน) ในระยะ 100 เมตร ก็สามารถใช้งานอินเตอร์เน็ตได้
Talentism กับการรีเซ็ตระบบทางสังคมและเศรษฐกิจ ให้คนมี “Talent” สร้างทักษะการเป็นผู้ประกอบการ เป็นกำลังสำคัญในการขับเคลื่อนให้เกิดการผลิตและสร้างสรรค์เทคโนโลยีและนวัตกรรม พร้อมสำหรับโลกปัจจุบัน เป็นผลดีต่อองค์กร ผลดีต่อแรงงานที่จะสามารถเข้าถึงโอกาสของงานได้มากขึ้น และผลดีต่อการทำให้เศรษฐกิจฟื้นตัว เกี่ยวข้องกับเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน เป้าหมายที่ 4 (ประเด็นการเพิ่มจำนวนเยาวชนและผู้ใหญ่ให้มีทักษะที่จำเป็นสำหรับอาชีพและการจ้างงาน และทักษะที่จำเป็นสำหรับการพัฒนาที่ยั่งยืน) เป้าหมายที่ 8 (ประเด็นการเติบโตทางเศรษฐกิจ การสร้างงานที่สร้างสรรค์นวัตกรรม/ความเป็นผู้ประกอบการ มีงาน มีการจ้างงานเต็มที่) และเป้าหมายที่ 9 (ประเด็นการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานที่เข้าถึงได้และเท่าเทียม)
แหล่งอ้างอิง:
https://www.weforum.org/agenda/2021/01/building-a-future-ready-global-workforce-post-covid/
#SDGWatch #ihpp #SDG4 #SDG8 #SDG9
Last Updated on มกราคม 12, 2022
