สภาเมืองนิวยอร์กโหวตให้ตึกและอาคารในนครนิวยอร์กปิดแสงไฟที่ไม่จำเป็นตอนกลางคืนและในฤดูการอพยพย้ายถิ่นของนก ให้เป็นไปตามกฎหมาย Local Law 15 ของเมืองซึ่งประกาศบังคับใช้เมื่อต้นปี 2564 ที่ผ่านมา หวังพัฒนาเมืองด้วยการคัดสรรวัสดุในการก่อสร้างและการออกแบบตึกและอาคารที่เป็นมิตรต่อนก ทั้งนี้ เพราะนครนิวยอร์กเป็นเมืองที่มีนกตายจำนวนมาก จากการบินชนตึกกระจกที่สะท้อนแสงเงา
การพัฒนาเมืองสีเขียวเป็นความจำเป็นของการพัฒนาเมือง ทว่าผลที่ตามมามีการสร้างตึกสูงระฟ้าเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจ แต่วัสดุที่ใช้ในการก่อสร้างอาจส่องแสงสะท้อนแสงเงาของพื้นที่ชุ่มน้ำและสวนสาธารณะในเมือง ที่ทำให้นกมองเห็นเป็นภาพลวงตาคิดว่าบินผ่านตึกเหล่านี้ไปได้สภาพแวดล้อมเช่นนี้คร่าชีวิตประชากรนกในสหรัฐฯ ไปราว 1 พันล้านตัวต่อปี
กล่าวได้ว่าปัญหานกชนตึกตายเป็นภาพเล็กที่สะท้อนปัญหาใหญ่หรือผลกระทบจากกิจกรรมของมนุษย์ที่มีต่อสิ่งแวดล้อมโดยที่อาจจะไม่ตั้งใจ กฎหมาย Local Law 15 จึงกำหนดให้ทุกตึกและอาคาร ไม่ว่าจะเป็นบ้านและอาคารระฟ้าในนครนิวยอร์ก จะต้องสร้างด้วยวัสดุอย่างต่ำ 90% ที่เป็นมิตรต่อนก จากระดับพื้นถนนถึงสูง 75 ฟุต โดยเฉพาะการคำนึงถึงวัสดุและสีกระจก การใช้กระจก การเข้ามุมกระจก และการสะท้อนแสงเงาของกระจก
โดยตัวอย่างอาคารที่เริ่มลงมือดำเนินการมีอาทิ Javits Center ที่ใช้เวลา 5 ปีติดตั้งแผงจุดเซรามิกจุดเล็ก ๆ แทนวัสดุกระจกซึ่งติดตั้งแต่เดิมของศูนย์ประชุม ความพยายามปรับวัสดุที่ใช้ดังกล่าวทำให้สามารถลดการตายของนกได้ 90%
อย่างไรก็ดี ก้าวของการพัฒนาเมืองที่เป็นมิตรต่อนกของนครนิวยอร์กเป็นตัวอย่างของแนวปฏิบัติที่ดีในแง่ของการตระหนักถึงความยั่งยืนหรือความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และสิ่งแวดล้อม แต่ก็ไม่ได้เกิดขึ้นเป็นที่แรก โดยเมืองโตรอนโต ประเทศแคนาดา ถือเป็นแห่งแรกในทวีปอเมริกาเหนือที่ออกแนวทาง (guidelines) การพัฒนาตึกและอาคารที่คำนึงถึงความปลอดภัยของนกเอาไว้เมื่อ 10 ปีก่อนในปี 2553
ประเด็นดังกล่าวเกี่ยวข้องกับ
#SDG11 เมืองและการตั้งถิ่นฐานที่ยั่งยืน ในด้านของการสร้างอาคารและวัสดุที่ยั่งยืน
#SDG15 ระบบนิเวศบนบก
แหล่งที่มา:
Buildings Don’t Have To Be Bird-Killers (Bloomberg CityLab)
